Puji Pujian

Pada suatu hari di Pandu lalu KFC....

Me: Kak,berapa??
Akak Pandu lalu: Eh, cantiknyer~~~ Sape buat tu??
Me: Saye buat sendiri kak... Kak, brape ringgit tadi??
Akak Pandu lalu: Ala, cantik.... Takde ke kad ke no contact ke.... Nanti akak boleh la order2...
Me: Saye bukan wat meniaga kak, saye buat suka2 je..... hihihihi ~~
Akak  Pandu lalu: Cube adik masukkan dalam internet, confrim laku... ramai orang order nantia....
Me: Takpa la kak,tak terpikir nak meniaga pun.... banyak komitmen nanti... hihihihi.... (akak,saye nak tnyer sikit, bile boleh saye bayar makanan tadi, kat belakang dah byk kete beratur······· tapi semua tu aku tak luahkan pun, ckp dalam hati je...huhuhuhu~~~)
Akak Pandu lalu: Ala, rugi la....cantik tu.... Adik, semua skali RM28.80...
Me: **akhirnyer dapat jugak aku bayar ...Ok,nah kak... Terima kasih....

Ok,nak tahu tak ape yang menarik minat akak pandu lalu tu.....dan menyebabkan hampir 20min die duk interview aku.... **sila tengok gambar dibawah......

Sisi pandang depan....

Sisi pandang belakang....

Ha,ni la die 'bende alah' tu.... Bende alah ni memang tergantung pun dalam kereta aku... Tu yang akak pandu lalu tu boleh nampak, tapi sebelum ni tak pernah pun ade orang tegur.... Mungkin kakak tu seorang yang peramah.... huhuhuhuhu ~~~~

Psst: Kepada akak yang tidak diketahui namanye (tak sempat nak tnyer nama...huhuhuhu) terima kasih atas kata puji pujian tu, malu kite tau....huhuhuhu...

Sememangnye aku tak wat niaga pun 'bende alah' ni sebab aku ni jenis takut pada komitmen, takut tak dapat penuhi kehendak pelanggan, takut tak dapat siapkan on time, dan takut takut takut... Segala jenis datuk nenek moyang cucu cicit takut la.....
Bukan pe, nak wat bende alah ni kena ade mood... Kalau mood aku kejap ade kejap takde macam biskut, macam no tuh?? hihihihi~~~