Lagipun tajuk movie tu dah nak sama,tapi rupa-rupanye tidak... Aku tak perasan yang novel tu tajuk die Usai aku terima nikahnya yang movie lak Aku Terima Nikahnya... Yang tajuk novel ade penambahan Usai kat depan nyer.... Mengikut sinopsis dan nama watak pun memang berbeza maknenya memang bukan la cerita ni daripada novel....
Tapi aku pergi jugak la tengok cerita tu, nak tahu gak ape yang best sangat dengan cerita tu sebab promotion cerita tu banyak kot, kalau bukak blog beautifulnara tu tak henti2 iklan cerita tu keluar dah tutup pangkah die timbul balik dah buat berkali-kali sampai aku dah naik bosan kottt... Last sekali aku tutup je blog beautifulnara tu senang, hilang dari pandangan terus.....
Masa nak beli tiket En. MZ ada tanyer aku nak tengok cerita ape, memandangkan aku tak bagitau pun die nak tengok cerita ape yang aku bagitahu aku nak tengok wayang je.... Surprise la katekan.... huhuhuhuhu~~
Surprise la sangatttt padahal aku takut lau bagitahu aku nak tengok cerita Melayu mendayu-dayu sedih ni dia taknak.... Mau die bahan aku untuk 50 episod kang.... huhuhuhuhuhu ~~~ Sampai kat kaunter tiket baru la die tahu yang die bakal tengok cerita ape... hihihihihihi ~~~ Muke macam tak ikhlas je tu, wat-wat muke blur lak.... Dah beli dah awak, nak wat macam mane terima je la..... huhuhuhuhuhu ~~~
Brader Unknown : adik,sit adik no berape??
En.MZ : Awak, tengok tiket sit no brape??
Me : Sit no F14, F15
En. MZ : Isyk awak ni, ni sit E la.... Sit kite kat depan.... (sambil geleng-geleng kepala)
Me : Errkkkkk ~~~ Salah le ni....Sorry yer....
Selepas dah say sorry kat family tu kiteorang pun beredar ke sit hadapan.... Malu tak yah nak cakap la, jalan tunduk muke je kot, sampai langgar2 kaki orang.... huhuhuhuhu ~~~~ Nasib baik wayang dah gelap lau tak boleh tengok bertapa merah blushing nyer pipi aku ni.... Malu beb, maklumla first time... Tu la bahananyer menipu orang, tadi aku tipu En.MZ kan.... Kan dah kena balasannyer....Padan muke aku!!!!
Disebabkan kejadian yang tak diingini tu, aku dah macam fobia tahap 5.... Asal ade orang baru masuk aku toleh, asal ade orang lalu lalang aku tengok tiket.... Fobia beb, takut berbuah 2 kali untuk 1 hari... hihihihi ~~
Ok, cerita dah start kena fokus lupekan sekejap kejadian yang memalukan tadi.... Syyyhhhh.....
Permulaan cerita tu, Johan watak Adi Putra melafazkan nikah dengan Alisa lakonan Nora Danish..... Ade la babak-babak dalam masjid.... Pastu habisnye babak majlis perkahwinan, ade babak bilik tidur pulak... Adoi, malu lak nak cerita babak yang dilakonkan tu sesuai untuk orang dah kahwin je kot.... Agak tak sesuai orang melayu kite berlakon macam tu, lau cerita orang putih tu lain la cerita.... Pastu tak sesuai kot untuk tontonan budak-budak bawah umur....Lagipun mase aku gi tengok hari tu, ramai kot mak bapak bawak anak-anak dieorang tengok cerita ni..... Isyk3.... (dalam hati cepat la habis babak ni, dah tak sanggup nak tengok kotttttt)
Pertengahan cerita Johan dilanggar dan koma.... Sepanjang die koma isteri die jaga siang dan malam, tu pun ade babak romantik jugak, kat hospital pun jadi jugak... Adoiyai bile nak berhenti babak macam tu pun tak tahu la.... Isyk.... Selepas Johan sedar die kenal semua orang kecuali isteri dia sebab die mengalami selektif amnesia iaitu penyakit hilang ingatan sementara, kes Johan ni dia hanya ingat pada umur 31 tahun iaitu sebelum die jumpe Alisa, patut la bile die tak sedar die tak ingat langsung rupe isteri die tu.... Bermacam-macam cara Alisa gunakan untuk pulihkan ingatan Johan tapi Johan tetap tak ingat... Bile tengok watak Johan time die tak ingat tu rase macam nak hempuk dengan FIRE EXTINGUISHER... Gerammmmmm... Ade layan isteri macam sampah, kalau yer pun tak ingat jaga la hati orang tu.... Dengan orang lain boleh pulak cakap berbaik kan, siap main sahiba dan ajak jongging lagi..... Hampehhh.....
Bile nak part akhir tu, Alisa dah mule fed up dengan layanan Johan ditambah lak dengan salah faham antara Johan dengan kawan baik Alisa.... Mase tu Alisa mintak Johan lepaskan die, part ni boleh tahan sedih la jugak... Tapi harapan tinggal harapan je la part sedih tu tak lame, baru nak feel dah tukar babak lain.... Dah potong feel aku.... Ending die, mesti la happy ending... Johan tak jadi ceraikan Alisa sebab dia dah kembali seperti sedia kala, dah boleh ingat Alisya isteri die.... Lau tak happy ending mesti meroyan orang kat dalam panggung tu.... huhuhuhuhuhu ~~~
Bagi aku agak mengecewakan sebab promotion cerite ni gile2 tapi cerita.... hurrmmmm ~~~ Korang pikir la sendiri.... Tak sangka la bile tengok trailler cerita die confrim boleh buat aku mengalirkan airmata dalam panggung, tapi padahal hurrrmmm ~~~ Baru nak feel dah potong, macam mano tuh?? Aku rase cerita die kejap sangat la, banyak babak yang lompat2.... Nak2 babak yang aku paling tak puas hati time Johan jatuh pengsan kat rumah tup tup die muncul depan Alisa dan ingat semuanyer..... Macam mane tadi pengsan kejap pan je boleh bangun dan leh muncul dengan Alisa... Tahu lak tu kat mane Alisa berada.... Pelik.... Tapi ape2 pun kat panggung cerita ni still lagi penuh sebab cerita die simple senang nak faham, kire ok la tu.... Daripada cerita yang kompleks2 tapi takde orang tengok payah jugak kan....
Nota tepi : Paling ingat kata-kata Alisa dalam cerita tu time die nak mintak cerai daripada Johan "Bukan saya yang menyerah, tapi awak yang tak pernah berjuang".... Memang betul tu, asyik si isteri je nak berjuang tapi si suami takde usaha langsung untuk ingat... Wat muke blur memanjang, gerammm lak aku.... Semase Alisa dah tinggalkan Johan, si Johan tu pandai lak teringat-ingatkan Alisa... Betul la kata orang, manusia ni "Bila depan mata dia tak hargai, bila dah tiada baru la tercari-cari"
No comments:
Post a Comment